Słońce 1785

tytuł:

Słońce

gatunek:

tango

muzyka:

Wiktor Krupiński

słowa:

Walery Jastrzębiec Walery Jastrzębiec-Rudnicki

Tam, gdzieś wysoko w górze

Świat tonie już w lazurze...

To włoskie niebo mnie całuje!

Tu mocniej serce bije

Tu człek miłością żyje

I tętno krwi w swych żyłach czuje!

Lecz zakradł się do duszy mojej żal,

Bo jestem sam i mój głos drży,

Wzrok szuka cię, śpiew mój leci w dal,

Bo nie wiem gdzie jesteś ty!

Przyjdź! Słońce tak dziwnie pali,
Lśnią w oddali grzbiety fali,
Daleko gdzieś zamiera śpiew
I słychać szept miłosny drzew!

Przyjdź! Słońce tak dziwnie pali,
W serce zakrada się głód,
Jedną chwilką żyję tylko,
Że cię zobaczę jak w przód!

A tak niedawno przecie

To było w zeszłem lecie,

Tu przychodziłaś zawsze do mnie,

By usta swoje drżące

I ciało swe pachnące

Znów złożyć w darze nieprzytomnie,

Lecz miałem wkrótce ciebie dosyć już,

Bo wielki jest przecie ten świat,

Dziś znowu chcę pieścić cię, lecz cóż?

Czas miłość twą dawno skradł.

24.01.2015

słowa kluczowe:

morze słońce fale tęsknota

Pełny tekst przesłał Bartek D.

Legenda:

inc, incipit - incipit - z braku informacji o tytule pozostaje cytat, fragment tekstu z utworu

abc (?), (abc?) - tekst poprzedzający (?) jest mało czytelny (przepisywanie ze słuchu)

abc ... def - tekst jest nieczytelny (przepisywanie ze słuchu)

abc/def - tekst przed i po znaku / występuje zamiennie

abc ^(abc) - wyraz lub zwrot wymagający opisu, komentarza

(abc) - didaskalia lub głupie komentarze kierownika

„ - ditto, powtórzenie frazy

Krzysztof 2015-01-25 12:00

Wszystko jest ok.

Bartek D. 2026-04-14 20:10

Pełny tekst poniżej:

Tam gdzieś wysoko w górze
Świat tonie już w lazurze...
To włoskie niebo mnie całuje!
Tu mocniej serce bije, tu człek miłością żyje

I tętno krwi w swych żyłach czuje!
Lecz zakradł się do duszy mojej żal,
Bo jestem sam i mój głos drży,
Wzrok szuka cię, śpiew mój leci w dal,
Bo nie wiem gdzie jesteś ty!

Przyjdź! Słońce tak dziwnie pali,
Lśnią w oddali grzbiety fali,
Daleko gdzieś zamiera śpiew
I słychać szept miłosny drzew!

Przyjdź! Słońce tak dziwnie pali,
W serce zakrada się głód,
Jedną chwilką żyję tylko,
Że cię zobaczę jak w przód!

A tak niedawno przecie, to było w zeszłem lecie,
Tu przychodziłaś zawsze do mnie,
By usta swoje drżące i ciało swe pachnące
Znów złożyć w darze nieprzytomnie,

Lecz miałem wkrótce ciebie dosyć już,
Bo wielki jest przecie ten świat,
Dziś znowu chcę pieścić cię, lecz cóż?
Czas miłość twą dawno skradł.

Dodaj komentarz